Nasza Szkoła
Chorzów ul. Wolności
Centrum Miasta
Zakłady Chemiczne

Psycholog szkolny mgr Jadwiga Gonera-Tomeczek zaprasza.


 

Godziny pracy psychologa szkolnego:

Poniedziałek 8 - 14

Wtorek 8 - 14

Środa 8 - 14

Czwartek 8 - 14

Piątek 8 - 14

Jeśli doświadczasz chwil, w których:
• czujesz, że nikt Cię nie rozumie,
• nie potrafisz dogadać się z kolegami, rodzicami, nauczycielami,
• masz kłopoty rodzinne,
• masz trudności z nauką,
• masz poczucie, że coś zagraża Twojemu zdrowiu, życiu,
bezpieczeństwu,
• wiesz o problemach przyjaciół, ale nie wiesz jak im pomóc,
• doświadczasz agresji ze strony innych lub sam jesteś agresywny,
• doświadczasz sytuacji kryzysowej (śmierć, rozwód rodziców, choroba
w rodzinie, przeprowadzka),
• chcesz dowiedzieć się więcej o sobie samym, poznać swoje mocne
strony
• chcesz podzielić się swoimi zainteresowaniami, sukcesem,
• i w każdej innej sprawie.

Jeśli zauważyłeś u siebie, że regularnie lub coraz częściej
sięgasz po papierosa, zrób poniższy test i przekonaj się jaka jest
siła Twojego związku z nikotyną. Zachęcam także do odwiedzenia
psychologa szkolnego i zrobienia testu w gabinecie. W ten sposób od razu
będzie można razem pogłówkować jak zakończyć Twój związek z
nikotyną.

Test Uzależnienia od Nikotyny Fagerströma

 Jeśli zbyt wiele czasu Ty lub ktoś z Twoich bliskich spędza w Sieci i zauważasz, że to powoduje problemy w życiu codziennym takie jak zaniedbywanie innych obowiązków, niedosypianie, zrób test wstępnej diagnozy i sprawdź czy nie jesteś uzależniony.

Test uzależnienia od Internetu.

Okazuje się, że od korzystania z Facebooka można uzależnić się podobnie jak od innych czynności np. gier hazardowych itp. jeśli czujesz, ze Facebook zajmuje większość twoich myśli, sprawdź czy nie jesteś uzależniony.

Sześć oznak uzależnienia od Facebooka.






Jak skutecznie zmotywować własne dziecko

do nauki szkolnej?





Uczenie się – proces poznawczy prowadzący do modyfikacji zachowania osobnika pod wpływem doświadczeń co zwykle zwiększa przystosowanie osobnika do otoczenia” (wikipedia)

Proces uczenia się zachodzi na dwa sposoby:  jako forma nabywania pewnych doświadczeń, poznawania zachowań, reakcji sytuacyjnych, prawidłowości kolejności zdarzeń. Drugi rodzaj uczenia się, jest procesem w którym osoba ucząca się – uczeń w sposób świadomy i selektywny nabywa nowe wiadomości. Te dwa procesy nakładają się na siebie i zwykle równocześnie wpływają na podmiot, przy czym proces uczenia się nieświadomego zachodzi cały czas, natomiast uczenie się jako zamierzone działanie, jest realizowane w postaci danej, celowej aktywności.

Naukę szkolną można uważać jako przede wszystkim proces zamierzonego nabywania wiadomości, który zachodzi w formie świadomej i wymaga wydatkowania energii. Na efektywność tego procesu wpływ będzie miało: motywacja, sumienność i konsekwencja działania oraz wyjściowy poziom intelektualny.

Motywacja: stan gotowości istoty rozumnej do podjęcia określonego działania (Wikipedia). Motywacja jest warunkiem podjęcia określonego działania nakierowanego na osiągnięcie danego celu. Wyróżniamy dwa rodzaje motywacji.

Motywacja zewnętrzna dodatnia lub ujemna. Określa potrzebę wykonania danego działania, nie ze względu na samo działanie ani na efekt, natomiast ze względu na nagrodę jaką za to działanie można otrzymać lub ze względu na uniknięcie kary za niewykonanie tego działania.

Tak więc, dziecko posługujące się motywacją zewnętrzną dodatnią, będzie się uczyć, przynosić dobre oceny nie ze względu, że poziom wiedzy i osiąganego wykształcenia stanowi dla niego wartość samą w sobie ale dla tego, żeby otrzymać nagrodę od rodziców. Ewidentnie ten mechanizm można zaobserwować w rodzinach w których płaci się dzieciom za oceny. posługując się tym mechanizmem, faktycznie można sprawić, że dziecko będzie dobrze się uczyć, nie będzie sprawiało kłopotów szkolnych, jednak po zaprzestaniu nagradzania, z największym prawdopodobieństwem, zaprzestanie się uczyć, ponieważ nie wykształciło postawy, ze nauka sama w sobie jest wartością.

Posługiwanie się motywacją zewnętrzną negatywną. W tym wypadku dziecko uczy się, chodzi do szkoły ponieważ obawia się kary jaka go spotka, gdyby zaniechało tych starań. W wypadku działania pod wpływem tego rodzaju motywacji, oczywiste będzie, że gdy zniknie widmo kary, działanie zostanie od razu wstrzymane. Przedmiot działania w naturalny sposób ponieważ wiązał się z karą nie zostanie polubiony. Równocześnie podczas działania, cały czas aktualna jest tendencja do oszukiwania czyli udawania działania tylko po to by unikać kary.

Motywacja wewnętrzna, drugi rodzaj motywacji. Polega na tym iż człowiek znajduje sens działania, nie w nagrodzie jaką może uzyskać ani nie działa ze strachu przed karą, natomiast podejmuje działanie z powodu samego przedmiotu działania. Samo wykonywania danej pracy i przewidywany efekt jest dla niego wartością. Kierowane motywacją wewnętrzną dziecko chodzi do szkoły, uczy się ponieważ kieruje nim własne potrzeba nabywania wiedzy i samodoskonalenia się. Leżący u podstawy aktywności ten rodzaj motywacji daje najbardziej trwałą postawę nastawioną na określone działanie.

 

Jak zrobić, aby dziecko w wieku szkolnym osiągnęło wewnętrzną motywację do nauki?       

Realnie oceniając sytuację, jest to niemożliwe. A nawet gdyby było możliwe, to dziecko kierując się samą tylko chęcią nauki, owszem dużo by wiedziało ale nie miałoby powodu aby z tego co wie zrobić praktyczny użytek. Czyli krótko mówiąc, nie odchodziłoby od książek i zeszytów, uczyło by się bez pomysłu jak to co umie wykorzystać.

Dla tego optymalna wydaje się taka sytuacja, że dziecko zna cel swojej nauki – wie po co ma się uczyć i ten cel wydaje mu się atrakcyjny i możliwy do spełnienia. – działanie motywacji zewnętrznej pozytywnej. Dodatkowo sama nabywana wiedza powinna spełniać oczekiwania poznawcze dziecka  tak aby jej nabywanie sprawiało mu przyjemność i było traktowane jako wartość sama w sobie. – działanie motywacji wewnętrznej.

Droga do osiągnięcia tego stanu:

Mechanizm modelowania czyli czerpania wzorców z otoczenia. Należy do nieświadomego sposobu uczenia się. W taki sposób człowiek przejmuje różnego rodzaju postawy, poglądy z otoczenia. Dziecko przede wszystkim przejmuje postawy i poglądy od rodziców. Informacje o świecie, o tym co się w życiu opłaca robić określa na podstawie panującej w domu atmosfery. Widzi w jaki sposób funkcjonują rodzice i ten sposób wydaje mu się najbardziej adekwatny i prawdopodobny dla niego. Nie jest tu ważne co rodzic mówi do dziecka podczas tak zwanych pogadanek wychowawczych, dziecko na co dzień widzi co się dzieje i na tej podstawie wyciąga wnioski.

Celowość. Dziecko musi wiedzieć po co się ma uczyć. Cel ten musi być konkretny, określony w czasie. Dziecko musi wiedzieć, że do określenia dużego celu prowadzą go cele małe. Dzieci często zadają pytania np. po co mam się uczyć fizyki ? tu rodzic powinien wiedzieć w jakich dziedzinach życia fizyka ma zastosowania. Z drugiej strony jest to, że dziecko musi zrozumieć, że zaliczanie poszczególnych przedmiotów nawet pozornie nie związanych z planami na przyszłość pozwoli np. zaliczyć gimnazjum z dobrymi notami i następnie być lepiej traktowanym w nowej szkole.  Oczywiście cel nauki, jaki rodzice przedstawiają dziecku powinien wiązać się z jego przyszłością, zawodem, statusem materialnym.

Głaski za naukę. Każdy człowiek jest łasy na uwagę, zainteresowanie i pochwały ze strony innych.  Należy pamiętać, że dzieciom wybitnie na tym zależy. Dziecko nie znosi być dla swojego rodzica niewidoczne. Okazuje się, że kiedy  dobrze się zachowuje nie może liczyć na uwagę rodzica, wybierze zachowanie negatywne po to aby sprowokować jego zainteresowanie. Podobnie jest z nauką, jeśli rodzic wychodzi z założenia, że dziecko, które ze szkoły przynosi oceny piątkowe i czwórkowe oraz dobre zachowanie spełnia tylko swój obowiązek i nie nagradza dziecka swoją pozytywną uwagą, rozmową, dziecko jest w stanie zmienić swoje zachowanie na negatywne aby zostać zauważone. Nie chodzi tu oczywiście aby dziecko wybitnie nagradzać np. płacić za oceny, bo zacznie się uczyć tylko dla pieniędzy. Ważne aby pochwalić, porozmawiać z dzieckiem, docenić jego starania.

Nawyk pracy. Działa znów na zasadzie modelowania. Jeśli dziecko widzi, że rodzic posiada własne obowiązki, które skutecznie, sumiennie i konsekwentnie  wykonuje, wzorując się na nim uzna swoje obowiązki jako czynności w oczywisty sposób do wykonania. Ten mechanizm zadziała tym bardziej im bardziej rodzic jest zadowolony z wypełniania własnych obowiązków i na ile przynoszą mu one spodziewane gratyfikacje.

Na podsumowanie zaryzykuje stwierdzenie, że dziecko jest odzwierciedleniem rodziców i sytuacji domowej. To wyraża się w każdym dziecka zachowaniu, także w podejściu do nauki. Dla tego, gdy dziecko zaczyna mieć problemy z nauką, rodzic chcący mu pomóc powinien najpierw przyjrzeć się swojemu postępowaniu, bo nie jest istotne co się dziecku tłumaczy ale to co się mu swoim przykładem pokazuje.

 

Opracowała: PSYCHOLOG mgr Anna Pacut

 

Bibliografia:

Wikipedia: www.wikipedia.pl

Sillamy Norbert: Słownik Psychologii, wyd.Księżnica 1994r

Jan Strelau: Psychologia. Podręcznik Akademicki. Tom2. Wyd. GWP 2006r.


Archiwum Aktualności
Adres: ul. Dąbrowskiego 53 41-500 Chorzów | e-mail: sekretariat@gim1chorzow.pl | Telefon: +48 (32) 2411655